ریودوژانیرو

ریودوژانیرو شهر بسیار بزرگی است که چشم اندازها، فستیوال ها، رستوران ها و تأسیسات اقامتی منحصربه فرد و زیبایی را در خود جای داده است. این شهر بعد از سائوپائولو بزرگ ترین شهر برزیل می باشد و در ساحل اقیانوس اطلس جنوبی واقع است. ریو به دلیل چشم اندازهای نفس گیر، نوار ساحلی عریض و طویل، فرهنگ و کارناوال سالانه اش مشهور است. بندرگاه ریودوژانیرو به لحاظ جغرافیایی شرایط مناسبی را برای ورود کشتی ها فراهم کرده است و توسط عوارض جغرافیایی بی نظیری شامل کوه های کله قندی با ارتفاع ۳۹۵ متر، قله ۷۰۴ متری کورکوادو و تپه های تیجوکا در ارتفاع ۱۰۲۱ متری، احاطه شده است. تمامی این چشم اندازهای جغرافیایی بندر ریودوژانیرو را به یکی از عجایب هفتگانه طبیعی دنیا تبدیل کرده است. بسیاری به اشتباه ریو را پایتخت برزیل می دانند، این اشتباه از زمانی بوجود آمد که در سال ۱۹۶۰ شهر تازه تأسیس برازیلیا به عنوان پایتخت برزیل انتخاب شد. سواحلی نظیر کوپاکابانا و ایپانما، جاذبه های مشهوری نظیر مجسمه مسیح نجات بخش، استادیوم ماراکانا، کوه های کله قندی و مراسم کارناوال باعث شده، مردم، ریودوژانیرو را “شهر حیرت آور” بنامند. می توان گفت تمامی مردم دنیا، آرزو دارند برای یک بار هم که شده به این شهر حیرت آور سفر کنند. منطقه جنوبی، شناخته شده ترین جاذبه ها و سواحل ریو را به خود اختصاص داده است که ۴۴ کیلومتر مربع وسعت دارد. تمامی این دیدنی های مشهور در فاصله بسیار کمی از یکدیگر قرار دارند، برای مثال شوگرلوف در فاصله ۸ کیلومتری از ساحل کوپاکابانا قرار دارد. بیشتر هتل های شهر در منطقه جنوبی شهر، بین کوه های جنگلی تیجوکا و دریا قرار دارند. در منطقه شمالی، استادیوم ماراکانا و در منطقه مرکزی، ساختمان ها و برج های زیبایی قرار دارد.

تاریخچه

ریو در سال ۱۵۶۵ توسط پرتقالی ها به عنوان دژی برای مقاومت در برابر کشتی های فرانسوی قاچاق، ساخته شد. دزدان دریایی نقش مهمی در تاریخ شهر ایفا کردند. هنوز بقایای قلعه های استعماری در این شهر یافت می شود. پرتقالی ها به مدت ۱۰ سال با فرانسوی ها جنگیدند و هریک قبایلی را در این شهر با خود متحد کردند. در دو قرن بعد، امپراطوری ترکیه حاکمیت بلامنازعی در این شهر داشت تا اینکه در سال ۱۷۲۰ طلا، الماس و سنگ معدن در میناس گریس کشف شد و ریو به دلیل نزدیکی به این معادن، در سال ۱۷۶۳ به عنوان مهمترین شهر استعماری، جایگزین سالوادور شد. وقتی ناپلئون به پرتقال حمله کرد، خانواده سلطنتی به برزیل رفتند و ریو را به عنوان پایتخت پادشاهی خود انتخاب کردند. ریو اولین شهر خارج از اروپا است که به عنوان پایتخت یک کشور اروپایی انتخاب شده است. وقتی برزیل در سال ۱۸۲۲ استقلال یافت، سلطنت را به عنوان شکل حکومت خود انتخاب کرد (امپراطور پدرو ۱ و پدرو ۲). بسیاری از مورخان و مردم برزیل معتقدند واژه کاریوکاس (ساکنین ریو) نوستالژی دوره امپراطوری و سلطنتی است که امروزه به عنوان اسم بسیاری از مکان ها، فروشگاه ها و رستوران ها انتخاب می شود.

آب و هوا

ریودوژانیرو درست روی لبه‌ی مناطق گرمسیری قرار دارد، بنابراین  جای تعجب نیست که هر روز سال، هوای این شهر گرم یا حتی داغ باشد. گرم‌ترین و مرطوب‌ترین زمان سال، ماه ژانویه و فوریه است، پس اگر در این مدت به ریو دو ژانیرو سفر کردید، بهتر است در هتل‌های نزدیک ساحل اقامت کنید، چرا که نسیم برخاسته از دریا به کنترل کردن و خنک نگه داشتن هوا کمک بسیاری می‌کند. همانطور که حدس می‌زنید مرکز شهر، در این مدت بخارآلود (شرجی) خواهد بود. بارش باران در طول تابستان، امری معمول و نسبت fi ماه‌های مه تا سپتامبر در زمستان کمتر است. در واقع این شهر در تمام سال هوای ساحلی دارد، بنابراین اگر دوست دارید از خیس شدن زیر باران یا توسط رطوبت هوا  دوری کنید، سفر به ریو دو ژانیرو در طول ماه‌هایی غیر از دسامبر تا فوریه، کاری عاقلانه است.

بهترین زمان سفر

تابستان‌ها، با هجوم توریست‌ها به ریو، شهر شلوغ است و قیمت‌ها گران خواهند بود. اگر دوست دارید هزینه‌ی سفر کم‌تر تمام بشود، ماه‌های مه و اکتبر را برای سفر انتخاب کنید. نگران سرما هم نباشید، دمای هوا در سردترین روزهای زمستانی زیر پانزده درجه‌ی سانتی‌گراد نمی‌آید.

راه های دسترسی

ریو دو فرودگاه دارد، اما بیشتر پروازها در فرودگاه گالائو که ٢٠ کیلومتری با مرکز شهر فاصله دارد، بر زمین می نشینند. تاکسی ها کیلومترشمار دارند و نمیتوانند کرایه ی بیشتری بگیرند، پس بهتر است سوار ماشینهای متفرقه که جلوی در خروجی فرودگاه می چرخند، نشوید. اگر بخواهید مسیر فرودگاه تا مرکز شهر را با اتوبوسهای شهری طی کنید، مطمئن باشید که زمان به اندازه ی کافی دارید. برزیلیها عادت دارند باروبندیل زیادی در سفر همراه خودشان داشته باشند و اگر توی اتوبوس شما فقط ده تا برزیلی هم باشند، جا به جایی وسایلشان حداقل نیم ساعت طول می کشد. 

حمل و نقل داخلی

برای گشت و گذار در شهر، علاوه بر تاکسیها و اتوبوس، از مترو هم می توانید کمک بگیرید. مخصوصاً زمانی که قرار است مسیری طولانی را طی کنید. مثل تمام شهرهای بزرگ دنیا، محل اقامت شما خیلی مهم است. خوب است که قبل از رزرو هتل در ریودوژانیرو، بدانید که دقیقاً قرار است در این شهر چه کار کنید. اگر آمده اید که به هر قسمت از شهر سری بزنید، هتلی بگیرید که دسترسی خوبی به وسایل حمل و نقل داشته باشد؛ اما اگر اهل سواحل آفتابی هستید، همان دور و بر ساحل یک هتل خوب، هر چند گران بگیرید.

اقامت

به طور کلی، ریو دو ژانیرو شهری گران محسوب می‌شود، که هتل‌ها در این گرانی، نقش عمده‌ای را ایفا می‌کنند. برای اقامت در شهر ریو دنیایی از هتل های لوکس ساحلی با امکانات عالی منتظرتون هست، که می توان به هتل قصر بلموند، هتل جی دبلیو، هتل میرامار اشاره کرد. اگرخواستید مقدار هزینه اقامتتان کمتر شود ولی در یک هتل خیلی خوب مستقر شوید پیشنهاد ما به شما هتل بوربن است . هتل آپا هم از هتل های با قیمت مناسب شهر ریوست که هتل تمیز و خوبی می باشد.  هاستل‌ها در این شهر فراوان هستند، اما هرچقدر به ساحل نزدیک‌تر باشند، قیمت‌های بالاتری دارند. اگر تمایل دارید در اتاق‌های خصوصی شب را سپری کنید، باید حدود ۵۰ تا ۷۰ رئال هزینه، به ازای هر شب اقامت  بپردازید. برای یک شب اقامت در اتاقی اشتراکی، می‌توان انتظار پرداخت ۲۰ تا ۲۵ رئال برزیل را داشت.

خورد و خوراک

غذا و نوشیدنی در این شهر با داشتن استاندارد مخصوص آمریکای لاتین، قیمت‌هایی چندان منطقی ندارند. یک وعده غذای ساده‌ی محلی را می‌توان به راحتی با قیمتی منطقی میل کرد، اما رستوران‌های توریستی قیمتی به مراتب گران‌تر دارند که شاید برای بسیاری صرفه‌ی اقتصادی نداشته باشد. اگر تمایل داشته باشید بیرون از هتل صبحانه را میل کنید، می‌‌توانید نقاط کوچک زیادی را که اغلب مردم بومی برای میل کردن صبحانه در آن‌ها توقف می‌کنند، پیدا کنید. (۱۰ تا ۱۶ رئال) اگر به غذاخوری‌ها و رستوران‌های محلی قناعت کنید، می‌توانید هزینه‌ی ناهار را تا حد زیادی پایین نگه دارید، بی شک رستوران‌های توریستی قیمت‌هایی به مراتب بالاتر دارند. (۱۳ تا ۲۰ رئال)

به

فرض اینکه بخواهید ضیافت شام خوبی را در یک رستوران تجربه کنید، قیمت‌ها نوسان زیادی دارد، اما می‌توانید به تبعیت از بومی‌ها، در رستوران‌های محلی توقف کنید تا هزینه‌هایتان کمتر باشد. (۲۰ تا ۳۰ رئال) اگر دوست دارید خودتان آشپزی کنید، بسته به اینکه به کدام سبک از غذای غربی یا آسیایی علاقمند باشید، می‌توانید مواد غذایی مورد نیاز یک هفته‌تان را با پرداخت به ترتیب حدود ۱۳۷ رئال و ۱۰۱ رئال برزیل تهیه کنید. 

غذاهای محلی

غذای ملی برزیل فیجوآدا است که از 18 نوع مواد اولیه تشکیل شده و پختش ساعت ها طول می کشد ولی چون هضمش سخت است بهتر است که این غذا را در رستوران ها سفارش ندهید. بهترین رستوران های این شهر در محله توریست ها یا همان زوناسول قرار گرفته است.

مراکز خرید

برای خریدکردن، ریو بازارهای جورواجور و زیادی دارد. از مراکز خرید شیک مثل Rio Sul و Lebon با بوتیک‌های برندهای معروف جهان تا بازارهای محلی و مراکز خرید کوچک پراکنده در شهر.

سوغات

 سراغ برزیلی‌ترین سوغاتی‌ها را باید از یکشنبه بازار Ipanema در ساحلی به همین نام و یا بازار شبانه‌ی ساحل کوپاکابانا بگیرید: از وسایل تزئینی چوبی و زلم زیمبوهای رنگارنگ گرفته تا لباس‌هایی با رنگ‌های تند و شاد. بعد از تی‌شرت ‌های معروف نیویورکی با طرح I Love NY، تی‌شرت‌های زردرنگ برزیلی که عباراتی با سبز روی آن‌ها نوشته شده، پرفروش‌ترین طرح‌های لباس در دنیا هستند.