موزه های آستان قدس رضوی

موزه‌های آستان قدس رضوی از نظر آثار نفیس هنری و شاهکارهای دوره‌های سلجوقی، نادری، صفوی و قاجاری در نوع خود کم نظیر است. از آثار دیدنی این موزه‌ها مجموعه‌ای از قرآن‌های قدیمی است. قدیمی‌ترین قرآن موجود، قرآنی معروف به قرآن ابن کثیر است که در سال 393 هجری توسط علی‌بن‌منصور‌بن محمد کثیر وقف آستانه گردیده و بر روی پوست آهو نوشته شده است. قرآن دیگری نیز در موزه است که منسوب به حضرت امیر و به خط کوفی است که واقف آن شاه عباس صفوی و وقف‌نامه آن به دستخط شیخ بهایی است، قرآن بایسنقری نیز که از آثار بی‌مانند بایسنقر میرزا پسر شاهرخ تیموری است و همچون دست نوشته‌های او بر روی کاشی‌ها از شاهکارهای هنر خط اسلامی است. طول هر صفحه از قرآن بایسنقری 180 سانتیمتر و عرض آن 105 سانتیمتر است. یکی دیگر از قرآن‌ها، قرآنی منسوب به امام حسن(ع) است و به شکل بیاض با 122 ورق از پوست می‌باشد که واقف آن شاه عباس است و وقفنامه آن به خط بهایی است. قرآنی مرسوم به قرآن بابری، نیز توسط سلطان حسین صفوی وقف آستان قدس شده است و می‌گویند به خط ظهیرالدین محمد بابر است. اولین سنگی که مزار مطهر حضرت رضا(ع) نصب گردیده در موزه قرار دارد. این سنگ مرمر با ابعاد 6×30×40 سانتیمتر و متعلق به سال 516 قمری است و دارای کتیبه‌ای با نام ابوالقاسم احمدبن علی بن احمد العلوی الحسینی است. دیگر سنگاب خوارزمشاهی است که به نام سلطان محمد خوارزمشاه و وزیرش در سال 597 ساخته شده است. غیر از این نفایس، این موزه‌ها صدها اثر هنری و تاریخی دیگر را از دوران‌های مختلف به یادگار دارند، مانند کنده‌کاری‌ها، طراحی‌ها، گلابتون دوزی، میناکاری، منبت‌کاری، قالی‌های نفیس، سلاح‌ها، ظروف و درهای منبت و آثاری از خوشنویسی و نقاشی که موزه‌های آستان قدس را چون گنجینه‌ای گرانبها و تاریخی زنده و ارجمند ساخته است.