معبد پانتئون

معبد پانتئون رم در سال 27 قبل از میلاد ساخته شده است و در قرن دوم پس از میلاد بازسازی شده است. پانتئون نزدیک به ٢٠٠٠ سال قدمت دارد و دست ‌نخورده‌ ترین ساختمانی است که از رم باستان بر جای مانده. بعد از رنسانس، از معبد پانتئون رم به عنوان آرامگاه بعضی از هنرمندان و نخبگان شهر از جمله رافائل نقاش و پادشاهان ایتالیا استفاده شد. معماری پانتئون با ستون های بلند و ویژگی های داخلی خاص و گنبد جالبی که دارد در سراسر دنیا منبع الهام بوده است.  فرم کنونی این بنا به سال  ١٢٠ میلادی هنگامی که امپراتور هادریان از روی معبد اصلی مارکوس اگریپا متعلق به قرن ٢٧ قبل از میلاد ساخته شده است باز می گردد. گنبد این بنا بزرگترین دستاورد معماری رم و بزرگترین گنبد تقویت نشده بتنی است، که تا به حال در دنیا ساخته شده است. معبد هادریان به خدایان کلاسیک تعلق دارد.

نام پانتئون رم  بر گرفته از اشتقاق از کلمات یونانی پان (همه) و تئون (خدا) شکل گرفته است که در سال ٦٠٨ میلادی آن را به عنوان یک کلیسای مسیحی وقف کرده اند. در دوران رنسانس این مکان مورد مطالعه فراوان قرار گرفته (برونلسکی آن را به عنوان اثر بخش ترین مکان تاریخی از دوران رنسانس در فلورانس دانسته است). امروزه شما مقبره هنرمند بزرگ رافائل در کنار کسانی مانند پادشاهان ویتوریو امانوئل دوم و امبراو اول را می توان دید. تا حدودی می توان گفت که نمای داخلی آن از نمای خارجی تاثیرگذارتر است. قسمت بیرونی شامل ١٦ ستون قرنتس (هر بلوک سنگی) در حمایت از سنگ فرش سه گوش است. به کمک تقدیس خود این کلیسا در قرن هفتم از غفلت مسیحیان که بسیاری از بناها فرو ریخت در امان ماند. اگر چه طلاها و برنز های آن از دست غارتگران در امان نمانده ولی خوشبختانه درب برنز رم اصلی باقی مانده است.