چین | نکاتی که باید در مورد پرجمعیت ترین کشور دنیا بدانید

کشور چین پرجمعیت ترین کشور دنیاست و در شرق قاره ی آسیا واقع شده است. جمهوری خلق چین با حدود ۹.۶ میلیون کیلومتر مربع چهارمین کشور وسیع دنیا و دومین کشور بزرگ دنیا از نظر وسعت خاکی (بدون احتساب آب ‌های داخلی) است. چین دارای چشم اندازهای طبیعی متنوعی است که از استپ ‌های جنگلی و بیابان‌هایی چون گبی و تکله‌ مکان در ناحیه ی خشک شمالی نزدیک به مغولستان و سیبری روسیه گرفته تا جنگل ‌های زیرگرمسیری در سرزمین‌های مرطوب جنوبی نزدیک به ویتنام، لائوس و برمه را در برمی گیرد. مناطق غربی چین ناهموار است و مرز طبیعی چین را با هند، رشته کوه های هیمالیا و تیان شان ترسیم می کنند. کشور چین به عنوان محمل یکی از اصلی‌ترین تمدن‌های باستانی جهان همواره مقصد اصلی بسیاری از گردشگران جهان بوده و صنعت توریسم یکی از اصلی‌ترین منابع درآمدی دولت و نیز بسیاری از مردم این کشور محسوب می‌شود. مکان‌های دیدنی این کشور پهناور آنقدر زیاد و متنوع‌اند که برای بازدید از همه آنها شاید ماه‌ها زمان و کیسه‌ای پرپول و بدون محدودیت لازم باشد بنابراین اصلی‌ترین موضوع در مورد سفر به چنین کشوری، داشتن برنامه‌ی از پیش تعیین شده و مشخص است و تمام پیش‌بینی‌های مربوط به زمان و هزینه و ... باید تا حد امکان دقیق صورت بگیرد تا دچار مشکل نشوید. زبان رسمی چین، زبان ماندارین و واحد پولی یوآن می باشد. در میان خیل وسیع گویش های محلی، بسیاری از مردم در جنوب با گویش کانتونی، شانگ هایی، فوژو، هوکین-تایوانی، ژیانگ، گان و هاکا صحبت می کنند. مناطق مغولستان داخلی، تبت و ژین ژیانگ، که مناطق خودمختاری هستند، زبان های خاص خود را دارند. خدمات ترجمه به خوبی در دسترس است. بسیاری از راهنماها در هتل ها به زبان انگلیسی صحبت می کنند. بسیاری از رانندگان تاکسی، حتی در شهرهای بزرگ، نمی توانند انگلیسی حرف بزنند. اختلاف ساعت: پکن حدود سه ساعت و نیم و شانگهای حدود 4 ساعت جلوتر از تهران هستند.

تاریخچه

چین یکی از چهار کشور متمدن باستانی دنیا است که بیش از سه هزار سال تاریخ مکتوب دارد. این کشور دوره های تمدن اولیه، برده داری، خان سالاری و ملوک الطوایفی و دوره‌ی نیمه فئودالی نیمه استعماری را از سر گذرانده است که دوره‌ی خان سالاری بیشترین تاثیر را بر ساختار فرهنگی چین داشته است. طبق کاوش های باستان شناسی از یک میلیون سال پیش در چین انسان های اولیه وجود داشته اند. در مناطق یوان مو از استان یون نن، منطقه‌ی لن تین از استان شن شی چین فسیل انسان های اولیه پیدا شده که به اسم همان مناطق به « انسان یوان مو» و « انسان لن تین» معروف است و به دوران اولیه باز می گردد. سال 1949 با تاسیس جمهوری خلق چین، چین کشوری سوسیال با ویژگی های چینی شد.

آب و هوا

پهناوری چین به این معناست که تنوع اقلیمی آن بسیار فراوان است، اما قرارگیری کامل در نیمکره شمالی به این معناست که زمان بندی فصلی آن، شباهت بسیاری به اروپا و آمریکا دارد. شمال شرق چین، تابستان های گرم و خشک و زمستان های نسبتاً سرد دارد، که دمای حداقلی آن به -20 درجه می رسد. مناطق شمالی و مرکزی آن تقریباً بارش پیوسته، تابستان های گرم و زمستان های سرد، دارند. در تابستان ها دما به 26 درجه و در زمستان به 0 درجه می رسد. منطقه جنوب شرق هوای شرجی با بارش های رگباری، تابستان های نیمه حاره ای و زمستان های سرد دارند. تابستان ها دمای هوا تا 40 درجه هم می رسد اگرچه خیلی غیرمعمول است، اما در حالت عادی در تابستان، دمای هوا بالاتر از 30 درجه است. زمستان ها معتدل بوده و حداقل دما در ژانویه و فوریه 10 درجه می باشد. مرکز، جنوب و غرب چین، مستعد وقوع سیل هستند، و گهگاه فعالیت های زمین لرزه ای در آن دیده می شود.

بهترین زمان سفر

اوایل پاییز حوالی سپتامبر و اکتبر، هنگامی که دما بسیار معتدل و میزان بارش نسبتاً کم است، بهترین زمان برای سفر است. فصل بهار هم به همین دلایل فصل بسیار پرطرفداری است و بسیاری از گردشگران از مارس تا آوریل به سفر می آیند. سه هفته ی طلایی در چین وجود دارد که آئین ها و مناسبت های خاص آن هفته ها از جمله جاذبه های گردشگری چین محسوب می شود. این هفته ها عبارتند از : تعطیلات روز می ، تعطیلات روز ملی چین و تعطیلات جشنواره بهاره. دو هفته ی آخر اکتبر نیز که نمایشگاه تجارت جهانی در گوانجو برگزار می گردد یکی دیگر از زمان های پر طرفدار برای سفر به چین است و تعداد زیادی تجار و صاحبان کسب و کار در این بازه زمانی به گوانجو سفر می کنند. اما توجه داشته باشید که اگر در حین سال نو چینی سفر می کنید، بسیاری از مغازه ها و وسایل حمل و نقل عمومی بسته خواهند بود و خطوط راه آهن بسیار شلوغ خواهند شد. به طور کلی بهترین فصل برای سفر به چین، پاییز است چراکه دمای هوا مناسب بوده و بارش باران نیز به شدت تابستان وجود ندارد. سپتامبر نیز تنها ماهی از سال است که قصر پکن برای بازدید عموم بازگشایی می‌شود.

راه های دسترسی

به مقصد پکن و شانگهای از تهران پروازهای مختلفی توسط ایران ایر، ماهان، قطرایرویز و امارات انجام می گیرد. لازم به ذکر است که فاصله هوایی تهران تا پکن ۷ ساعت و ۲۸ دقیقه و تا شانگهای ۸ ساعت و ۲۷ دقیقه می باشد. کشور چین تعداد زیادی بندرگاه دارد. که بیش از 120 عدد از این بندرگاه‌ها برای کشتی‌های خارجی باز است، که تقریبا به صورت انحصاری برای واردات و صادرات کالاها و کانتینرها است. معمولا کشتی‌های کروز بین‌المللی در بندرگاه‌های مهم در شهرهای مختلف چین نظیر شانگهای، چینگ‌دائو و تیانجین پهلو می‌گیرند و مسافران خود را پیاده می‌کنند و یا توقف کوتاه مدت در این بندرگاه‌ها دارند. سفر به چین با ماشین شخصی اگرچه دشوار است اما ممکن است. کشور چین با کشورهایی نظیر نپال، مغولستان، میانمار، افغانستان، لائوس، قزاقستان، قرقیزستان، پاکستان و هند هم‌مرز است. پست‌های مرزی کشور چین رو به تعطیل شدن هستند؛ اگرچه ممکن است در آینده قوانین و مقررات تغییر کنند و تصمیم‌های جدیدی گرفته شود اما توصیه می‌شود پیش از رفتن به این کشور از طریق رانندگی، از باز یا بسته بودن مرز و وضعیت جاده‌ها آگاه شده و سپس تصمیم به رفتن بگیرید.

حمل و نقل داخلی

شاید چین یک کشور بزرگ باشد، اما رفت و آمد در آن آسان و ارزان است. استفاده از اتوبوس معمول ترین روش برای جا به جا شدن بوده و معمولا در یک شهر هزینه ای حدود 3-1.5 یوآن دربر دارد. اتوبوس های درون کشوری به ازای هر ساعت مسافرت 18 یوآن هزینه را شامل می شود. شهرهای بزرگ نیز دارای سیستم های زیرزمینی گرانی در سطح 6 یوآن به ازای هر سفر می باشند. کرایه تاکسی ها از حدود 6 یوآن اغاز می گردد.

اقامت

هزینه‌ی یک اتاق خوابگاهی از ۴۰ یوان (۶ دلار) شروع می‌شود، اما در شهری مثل پکن به ۸۰ یوان (۱۲ دلار) برای هر شب اقامت نیز می‌رسد. برای اتاق خصوصی با حمام مشترک (بسته به شهر) ۱۲۵ یوان (۱۹ دلار) و برای اتاق با حمام خصوصی ۱۸۵ یوان (۲۸/۵ دلار) برای هر شب باید پرداخت کنید. هزینه‌ی هتل‌های ارزان قیمت با وسایل ساده اما کارآمد از شبی ۱۳۵ یوان (۲۰ دلار) شروع می‌شود. البته هزینه‌ی این هتل‌ها در هنگ کنگ بیشتر است و برای یک شب اقامت در اتاقی یک تخته باید ۱۴۵ یوان (۲۲ دلار) پرداخت کنید.

خورد و خوراک

غذا در چین ارزان است. معمولا با پرداخت ۱ تا ۲ دلار می‌توانید از دستفروشان غذا تهیه کنید. با این قیمت می‌توانید نودل، برنج، گوشت خوک یا سوپ تهیه کنید. هزینه‌ی غذایی کامل در رستوران ۲ تا ۸ دلار است. به علاوه‌ی هزینه‌ای که باید برای یک کاسه برنج و همچنین ظروف تمیز پرداخت کنید (بله! تمیزی ظروف هزینه‌ای جداگانه دارد) معمولا ۵۰ سنت است. در صورت استفاده از غذا‌های محلی، قطعا پول کمتری پرداخت خواهید کرد. با پرداخت کمتر از ۱۰ دلار در روز می‌توانید غذا‌های محلی با کیفیتی تهیه کنید. در غرب و جنوب‌غرب چین این هزینه‌ها کمتر شده و با پرداخت کمتر از ۴ دلار در روز (نصف هزینه‌ی غذا در شهر‌های بزرگ) می‌توانید غذا تهیه کنید. برای غذا‌های غربی پول بیشتری باید پرداخت کنید و البته اگر در شهری کاملا سنتی مانند هنگ کنگ باشید، این غذا‌ها اصلا با غذا‌های اصلی غربی قابل مقایسه نیستند و کیفیت آن‌ها را ندارند. هزینه‌ی ساندویچ‌های غربی ۶ دلار است و یک فنجان قهوه نیز تقریبا همین مقدار می‌شود. از آنجایی که غذا بسیار ارزان است، نیازی به پخت غذا نیست و بهتر است از غذا‌های خیابانی یا رستوران‌ها استفاده کنید. به علاوه اکثر هتل‌ها خدمات آشپزخانه‌ای ارائه نمی‌دهند. حتی اگر مواد اولیه‌ی غذا را تهیه کرده باشد، موفق به پخت آن نمی‌شوید.

غذاهای محلی

چین کشور پهناوری است که غذاهای متنوع و با طعم‌های گوناگونی را در خود جای‌داده است. علاوه بر آن غذاهای محلی هر ناحیه از این کشور به‌کلی متفاوت‌اند. به ‌عنوان مثال غذای محلی شانگهای شیائو لانگ بائو (xiao long bao) سوپ کوفته است درحالی‌که در پکن اردک پکنی طرفداران بسیاری دارد. غذای غالب مردم این کشور برنج و خورشت یا سس ‌های متنوعی است که به روش های مختلفی طبخ می‌شوند. عادت سرخ کردن مواد غذایی نیز همانند ایران در این کشور نیز رایج است. بطور کلی آشپزی چینی مکتبی خاص است که تأثیر فراوانی بر سایر آشپزی‌های دنیا گذارده است. از سایر فرهنگ‌های آشپزی رایج در چین می‌توان به آشپزی هندی، مغولی و غربی نام برد. چینی‌ها از گوشت برخی پستانداران و آبزیان دریایی استفاده می‌کنند که در فرهنگ‌های غیر چینی هیچ کاربردی ندارند. بنابراین قبل از خوردن غذا، از نوع مواد مصرفی مطمئن شوید. به طور مثال گوشت قورباغه یکی از غذاهای مورد علاقه چینی‌هاست و یا طبخ حشرات طرفداران بسیاری دارد.

مراکز خرید

در چین تقلید برندهای معروف و پر فروش کشورهای مختلف و تولید آنها با قیمت و البته کیفیتی پایین تر بسیار رواج دارد. علاوه بر این تولیدات که بعنوان جنس چینی در تمام کشورها یافت می شود، کشور چین تولیدات خاص خود را نیز دارد که دارای کیفیتی مناسب و گاهی قیمت بالا هستند. این تولیدات طیف وسیعی از کالاها را شامل می شود؛ از جمله خودرو لوازم منزل، لوازم الکترونیک، پوشاک، اسباب بازی، لوازم ورزشی و بسیاری دیگر. به طور کلی یکی از جذاب ترین فعالیت های گردشگری در چین خرید می باشد.

سوغات

سوغات چین همچون وسعت این کشور گستردگی و تنوع بسیاری دارد. چای چین، ابریشم چین، چاپستیک، یادگاری مائو، جواهرات چینی و بسیاری دیگر از سوغات‌هایی هستند که می‌توان آنها را از شهرهایی همچون پکن، شانگهای و گوانگجو به‌سادگی تهیه کرد.

شرایط اخذ ویزا

ویزای توریستی چین به کسانی تعلق می‌گیرد که با هدف گردشگری و یا دیدار با اعضای خانواده، قصد ورود به کشور جمهوری خلق چین را دارند. ویزای توریستی چین ویزای نوع L- برای دو هفته تا شش ماه صادر می‌شود و اجازه‌ کار و اقامت بیش از مدت اعتبار ویزا را به متقاضی نمی‌دهد. جهت تقاضای ویزای توریستی چین، حضور متقاضی الزامی نیست و مصاحبه انجام نمی‌گیرد ولی اصل و کپی مدارک شناسایی باید همراه نماینده یا وکیل متقاضی باشد. در مورد ویزای تجاری چین، مقررات متفاوت است و حضور شخص متقاضی ویزای تجاری الزامی است. اولین مرحله برای درخواست ویزای هر کشوری تکمیل فرم درخواست ویزای کشور مربوطه است. فرم تقاضای ویزا باید در دو نسخه، تکمیل شود و به همراه سایر مدارک لازم، مورد تائید دفتر کنسولی سفارت چین قرار بگیرد و جهت اخذ ویزا، تحویل سفارت چین شود. اگر خانوادگی سفر می‌کنید برای هر کدام از اعضا باید فرم جداگانه‌ ای پر کنید.